
 |
Nagroda im. Ks. Józefa Sadzika
W 2000 roku minęła dwudziesta rocznica śmierci ks. Józefa
Sadzika (1933-1980), który - powołując do istnienia Centrum Dialogu -
odwoływał się do starej, demokratycznej zasady jedności w różnorodności
i chciał, poprzez spotkania w ośrodku odczytowym ożywić polski Paryż.
Doprowadził do powstania kaplicy i zarazem sali, która stała się jedną z
„czołowych realizacji sakralnych [...], nie tylko w wymiarze polskim”.
Swoją działalnością udowodnił, że możliwe jest przymierze, na jakie
dwadzieścia lat później zwrócił uwagę Jan Paweł II w swym „Liście
do artystów”. Przez paryski dom przewinęło się wielu pisarzy, eseistów,
poetów, rzeźbiarzy, malarzy, ludzi teatru czy filmu, filozofów i
architektów, artystów słowa i obrazu, myślicieli i duchowych przewodników.
„Kościół przywiązuje szczególną
wagę do dialogu ze sztuką i pragnie zawrzeć w naszej epoce nowe przymierze
z artystami” - czytamy w millenijnym, papieskim liście. Chcielibyśmy,
żeby Nagroda im. Ks. Józefa Sadzika była wyrazem naszego uznania dla tych,
którzy nie uciekając od współczesności, „w sytuacji głębokiego
rozłamu między kulturą a Kościołem”, mają odwagę szukać
porozumienia, budować pomosty, wykraczać poza stereotypy i przyzwyczajenia.
Nagroda ma jedynie wymiar symboliczny, bo nie wiąże się z nią żadne
materialne wynagrodzenie, ale uważamy, że ważniejsze od finansowych
gratyfikacji - na które niestety nas nie stać - jest zwrócenie uwagi na te
dzieła, zjawiska, utwory czy konkretne przedsięwzięcia, które przeciwdziałając
wszelkiego typu rozłamom i „starając się wyrazić rzeczywistość
niewysłowioną” udowadniają, że możliwy jest dialog. Dialog
przeszłości ze współczesnością i, w pewnym sensie, z przyszłością,
dialog międzyludzki, wreszcie dialog człowieka z Bogiem.
Symboliczny wyraz uznania, czyli naszą
nagrodę, postanowiliśmy związać z Epifanią, od stycznia 1836 roku
obchodzoną przez pallotyńskie wspólnoty jako święto „braterstwa
jedności”. Organizowane przez założyciela Zjednoczenia Apostolstwa
Katolickiego modlitewne spotkania miały zbliżyć do siebie różne
Kościoły, obrzędy i kultury, miały służyć ekumenii, pojednaniu i
otwarciu się na innych.
Na początku nowego roku poinformujemy, kogo,
w jaki sposób i dlaczego postanowiliśmy wyróżnić za Rok 2000.
Redakcja „Recogito”
|

Na zdjęciu: Jedno ze spotkań
w Centrum
Dialogu. Siedzą od lewej: Ryszard Krynicki, Jan Krzysztoń, ks. Józef Sadzik.
Fot. H. Maingourd
|