RECOGITO

WYDARZENIA

„Ten, kto wykorzystuje religię do szerzenia nienawiści, zaprzecza jej najprawdziwszej i najgłębszej istocie” – powiedział w Asyżu, podczas modlitwy o pokój z udziałem 200 przywódców religijnych z całego świata, Jan Paweł II. Przedstawiciele 12 religii świata złożyli 24 stycznia 2002 roku deklarację dla pokoju, w której stwierdzili m.in.: „Przemoc i terroryzm są nie do pogodzenia z prawdziwym duchem religii. Potępiamy wszelką agresję i wojny w imię Boga lub religii. Zrobimy wszystko, by wyeliminować wszelkie przejawy terroryzmu”.
W Asyżu zebrali się rabini żydowscy, wielcy mufti islamscy, hinduiści, buddyści, szintoiści, także przedstawiciele religii afrykańskich, a także wierzeń wudu. Przyjechali do miasta św. Franciszka na zaproszenie Jana Pawła II, by razem modlić się o pokój na świecie. Było to drugie spotkanie wielkich religii świata. Pierwsze odbyło się w tym samym miejscu w 1986 roku.
Pierwsza część uroczystości odbyła się na dziedzińcu przed bazyliką św. Franciszka. Nad portykami otaczającymi plac wzniesiono wielki, ogrzewany namiot, który pomieścił 2 tysiące osób. Obok Papieża zasiadło sześciu patriarchów Kościołów prawosławnych, m.in. Bartłomiej I, patriarcha ekumeniczny Konstantynopola. Rosyjska Cerkiew Prawosławna, była reprezentowana przez metropolitę Pitrima, najbliższego współpracownika patriarchy moskiewskiego Aleksija II. Głos zabierali przedstawiciele różnych wyznań i religii, między innymi: patriarcha Bartłomiej I, wysłannik arcybiskupa Canterbury George’a Careya, przedstawiciele Kościoła luterańskiego, religii afrykańskich, hinduizmu i wysłannik szejka Mohammeda Tantawi z Uniwersytetu Al-Azhar w Kairze oraz rabin Israel Singer ze Stanów Zjednoczonych.
W drugiej części spotkania wszyscy uczestnicy spotkania udali się na modlitwy według swoich wierzeń i tradycji. Wszyscy chrześcijanie zebrali się w bazylice św. Franciszka. Dla wyznań niechrześcijańskich przygotowano osiem sal w otaczającym bazylikę klasztorze Franciszkanów. Z zabytkowych pomieszczeń usunięto wszelkie symbole chrześcijańskie.

Na zakończenie międzynarodowego i międzyreligijnego spotkania w Asyżu przedstawiciele różnych wyznań i tradycji religijnych przedstawili w 10 punktach zobowiązania do konkretnych działań w obronie pokoju i harmonii między ludźmi:
1. Zobowiązujemy się głosić nasze niezachwiane przeświadczenie, że przemoc i terroryzm są sprzeczne z prawdziwym duchem religijnym i – potępiając wszelkie odwoływanie się do przemocy i wojny w imię Boga lub religii – zobowiązujemy się uczynić wszystko, co możliwe, aby wykorzenić przyczyny terroryzmu;
2. Zobowiązujemy się wychowywać ludzi do wzajemnego szacunku i cenienia siebie nawzajem, aby można było osiągnąć pokojowe, trwałe i bliskie stosunki między ludźmi różnych narodowości, kultur i religii;
3. Zobowiązujemy się wspierać kulturę dialogu, aby rosło wzajemne zrozumienie i zaufanie między poszczególnymi osobami i narodami, będące podstawą prawdziwego pokoju;
4. Zobowiązujemy się bronić prawa każdej osoby ludzkiej do godnego życia zgodnie z własną kulturą i do swobodnego założenia własnej rodziny;
5. Zobowiązujemy się prowadzić szczery i cierpliwy dialog, nie uważając tego, co nas dzieli, za nieprzezwyciężalny mur, ale przeciwnie - uznając, że napotykane różnice mogą być okazją do lepszego zrozumienia wzajemnego;
6. Zobowiązujemy się wybaczać sobie nawzajem błędy i uprzedzenia przeszłości i bieżące oraz wspierać się we wspólnych wysiłkach w przezwyciężaniu egoizmu i krzywd, nienawiści i przemocy oraz w uczeniu się z doświadczeń przeszłości, że pokój bez sprawiedliwości nie jest prawdziwym pokojem;
7. Zobowiązujemy się stawać po stronie cierpiących ubóstwo i opuszczenie, stając się głosem tych, którzy nie mają głosu i podejmować konkretne działania na rzecz przezwyciężania takich sytuacji, mając świadomość, że nikt nie może być szczęśliwy w samotności;
8. Zobowiązujemy się krzyczeć w imieniu tych, którzy odrzucają stosowanie przemocy i zła oraz chcemy przyczynić się ze wszystkich swoich sił do tego, aby ludzkość naszych czasów zyskała prawdziwą nadzieję sprawiedliwości i pokoju;
9. Zobowiązujemy się zachęcać do każdej inicjatywy, wspierającej przyjaźń między narodami, świadomi, że postęp technologiczny - jeśli nie towarzyszy mu trwałe porozumienie między narodami - naraża świat na wzrastające ryzyko zniszczenia i śmierci;
10. Zobowiązujemy się prosić przywódców narodów, aby podjęli wszelkie wysiłki dla budowania i umacniania na szczeblu narodowym i międzynarodowym, na fundamentach sprawiedliwości, świata solidarności i pokoju.

Jan Paweł II podniósł do rangi diecezji cztery administratury apostolskie w Rosji. Decyzja Watykanu wywołała protesty Patriarchatu Moskiewskiego, który nazwał decyzję naruszeniem norm w stosunkach między Kościołami. Według administratora apostolskiego dla katolików w europejskiej części Rosji abpa Tadeusza Kondrusiewicza, ustanowienie diecezji jest „krokiem w kierunku normalizacji struktur Kościoła katolickiego w Rosji”.

Ks. Patxi Otondo ze zgromadzenia Ojców Białych (Misjonarzy Afryki) z parafii Matki Bożej Królowej Afryki z Gomy w Demokratycznej Republice Konga podziękował społeczności międzynarodowej za pomoc okazaną mieszkańcom tego miasta, poszkodowanym w wyniku wybuchu wulkanu przed miesiącem.
Podkreślił, że ludzie mają już wystarczającą ilość żywności, wody pitnej i lekarstw. „Teraz naszym zadaniem jest odbudowa zniszczonego przez wulkan miasta” - powiedział misjonarz.
Goma ucierpiała podczas wybuchu wulkanu Nyiragongo z 17 na 18 stycznia. Lawa popłynęła w kilku kierunkach: jeden ze strumieni wlał się do sąsiedniej Rwandy, drugi przeciął drogę do miast Rutshuri i Rugari, trzeci - największy - przepłynął obok lotniska w Gomie. Po drodze zniszczył niemal całe miasto, pozbawiając tysiące ludzi dachu nad głową. Swój bieg zakończył w jeziorze Keshero. Dwa kratery wylały na miasto łącznie 200 mln metrów sześciennych lawy, która pochłonęła co najmniej kilkadziesiąt istnień ludzkich. Zniszczonych lub poważnie uszkodzonych zostało 40 szkół (w większości prowadzonych przez Kościół), pozbawiając pracy 700 nauczycieli i 24 tysiące dzieci – możliwości nauki. Kataklizm zniszczył ponad 20% handlowej i przemysłowej powierzchni miasta a lawa zalała 1,8 tysiąca m² lotniska, pozostawiając jedynie trochę miejsca dla małych samolotów. Goma przed kataklizmem liczyła ponad pół miliona mieszkańców. Wulkan leży na granicy Rwandy, Demokratycznej Republiki Konga i Ugandy. Liczy 3471 metrów i jest jednym z najgroźniejszych w Afryce. Poprzednio ożył w 1994 roku. Erupcja nie spowodowała jednak ofiar w ludziach W Gomie i okolicach pracuje wielu polskich misjonarzy, zwłaszcza pallotynów, i sióstr zakonnych, którzy natychmiast włączyli się w akcję pomocy. W Kongu i Rwandzie prowadzą oni działalność duszpasterską i charytatywną, pomagają m.in. dzieciom zagrożonym śmiercią głodową, ludziom chorym, sierotom i ofiarom miejscowych konfliktów zbrojnych.

Ks. Peter Gumpel, jezuita, relator w procesie beatyfikacyjnym papieża Eugeniusza Pacellego, ujawnił, że Pius XII uważał Hitlera za obłąkanego i próbował poddać go egzorcyzmom na odległość. Niemiecki jezuita uważa, że określenia w rodzaju „papież Hitlera”, nie mają nic wspólnego z prawdą historyczną. Prawdą jest również, że Pius XII popierał w 1940 grupę niemieckich generałów spiskujących przeciwko Hitlerowi i ułatwił im kontakty z Anglikami. W okresie wojny, ujawnił ks. Gumpel, Papież „nie jeden raz” próbował uwolnić Hitlera od diabła.

Na ceremonię otwarcia Igrzysk został zaproszony przez gospodarzy zimowej XIX Olimpiady Lech Wałęsa. Znicz olimpijski na stadionie rozpalili hokeiści reprezentacji USA z 1980 roku. Prezydent Wałęsa jako jedna z ośmiu wielkich postaci współczesnego świata wniósł flagę olimpijską. Razem z nim zrobili to: pastor walczący z apartheidem w RPA Desmond Tutu, słynny kosmonauta John Glenn, syn wielkiego podróżnika Jacquesa Cousteau- również podróżnik Jean Michele, słynny reżyser Steven Spielberg, złoty medalista olimpijski z Grenoble Jean-Claude Killy, złoci medaliści z ostatnich igrzysk w Nagano i Sydney sportowcy Kazuhiro Funaki i Cathy Freeman. W igrzyskach wystartowało 2531 sportowców z 77 krajów, w tym 30-osobowa reprezentacja Polski. Brązowym i srebrnym medalistą w skokach narciarskich, na średniej i dużej skoczni, został Adam Małysz.

W 2001 roku podczas wykonywania swoich obowiązków zginęło 60 dziennikarzy. Najwięcej w Amerykce Łacińskiej, gdzie zostało zabitych 16 dziennikarzy. W Afganistanie straciło życie 8. Dwóch pracowników mediów zginęło w wyniku terrorystycznych ataków na Stany Zjednoczone. W roku 2000 życie straciło 53 dziennikarzy, a w 1999 roku 71.

Sejm RP przegłosował poprawki Senatu do ustawy lustracyjnej. Współpracą ze służbami specjalnymi PRL nie będzie takie działanie, które: nie godziło w Kościoły, opozycję demokratyczną, związki zawodowe, „suwerennościowe aspiracje Narodu Polskiego”, ani takie, które nie stwarzało zagrożenia dla wolności ludzkich i dóbr osobistych innych osób; mieściło się w zakresie działań wywiadu i kontrwywiadu; było pozorowaniem współpracy, nawet jeśli formalnie lustrowany spełniał oczekiwania SB wobec współpracownika.

W bibliotece Książnica Beskidzka w Bielsku-Białej zostały zaprezentowane fotografie z życia ks. prof. Józefa Tischnera, jego dokumenty, rękopisy oraz książki. Wystawę przygotował Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak” oraz Biblioteka Jagiellońska.

Po niedawnym procesie byłego księdza, skazanego za molestowanie seksualne nieletnich chłopców, władze kościelne w Massachussets, USA, i innych stanach Nowej Anglii energiczniej zajęły się problemem księży-pedofilów. Arcybiskup Bostonu kardynał Bernard Law przekazał prokuraturze nazwiska prawie 90 byłych i obecnych księży, podejrzanych o molestowanie nieletnich w ostatnich pięćdziesięciu latach.

„Rzeczpospolita zarzuciła metropolicie poznańskiemu abp. Juliuszowi Paetzowi molestowanie seksualne kleryków seminarium. W związku z artykułem zatytułowanym „Grzech w pałacu arcybiskupim” zamieszonym 23 lutego 2002 roku w polskim dzienniku biuro polskiego episkopatu stwierdziło, że „skoro sprawa o której mówi się w artykule została przedłożona Stolicy Apostolskiej, to znajdzie ona zapewne właściwe wyjaśnienie i rozwiązanie. Jakiekolwiek medialne naciski wywierane w tym czasie rodzą pytanie, co do intencji takich poczynań”.

Główny rabin sefardyjski Izraela - Eliahu Bakszi-Doron wezwał Żydów do dnia postu i modlitwy w intencji błogosławieństwa dla ojczyzny. Apel został podyktowany eskalacją konfliktu z Palestyńczykami. Dzień specjalnej modlitwy został zapowiedziany na 29. dzień miesiąca adar (w tym roku wypada on 13 marca), w którym zwyczajowo religijni Żydzi poświęcają modlitwie, jako przygotowanie do święta Pesach.

Na ekrany francuskich kin wszedł kontrowersyjny film Constantina Costy-Gavrasa „Amen” poruszający kwestię „milczenia Watykanu” wobec eksterminacji Żydów podczas II wojny światowej. Dziennik „La Croix” w komentarzu prasowym przypomniał, że w filmie fabularnym elementy prawdziwe, fikcyjne i „prawdopodobne” są wymieszane, a sam reżyser nie przyznaje się, że „nakręcił film przeciwko Kościołowi katolickiemu”. Przeciwko plakatowi do filmu, który przedstawiał krzyż spleciony ze swastyką protestowali francuscy biskupi. Ze skargą w tej sprawie i z żądaniem zakazu rozprowadzania afisza wystąpił do sądu katolicki Ogólny Sojusz przeciw Rasizmowi oraz na rzecz Poszanowania Tożsamości Francuskiej i Chrześcijańskiej. Sąd w Paryżu zezwolił jednak na rozpowszechnianie plakatu.

Papieska Rada Środków Społecznego Przekazu wydała ogłosiła dziś dwa dokumenty dotyczące Internetu. Pierwszy, „Etyka w Internecie” zwraca uwagę, że „technologia [internetowa] może być narzędziem rozwiązania ludzkich problemów, służąc integralnemu rozwojowi osób, stwarzając świat rządzony przez sprawiedliwość, pokój i miłość” i wyraża – podobnie jak w dokumencie „Kościół i Internet” – ufność, że będzie on „źródłem dobrodziejstw dla rasy ludzkiej”, ale dopiero wtedy, gdy „rozwiązane zostaną istniejące problemy”. Według dokumentu, dodatnie strony Internetu to: natychmiastowy przekaz, zasięg ogólnoświatowy, decentralizacja, interaktywność, nieskończona pojemność, jeśli chodzi o treści, elastyczność, łatwość w obsłudze. Sieć jest również egalitarna, dostępny praktycznie dla każdego. Pozwala zachować anonimowość. Zastrzeżenia budzi: istnienie tzw. digital-divide, przepaści cyfrowej, dzielącej bogatych od biednych, tych, którzy mają dostęp do sieci od tych, dla których nowe technologie są niedostępne. „Należy znaleźć sposoby, ażeby umożliwić dostęp do Internetu grup mniej uprzywilejowanych, zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem tańszych tradycyjnych środków przekazu. Przestrzeń cybernetyczna powinna stanowić źródło informacji i usług otwarte dla wszystkich bezpłatnie i w szerokim wachlarzu języków. Instytucje publiczne są szczególnie odpowiedzialne za stworzenie i utrzymanie stron tego typu”. Informacja on-line czynna całą dobę przyczynia się do pogoni za sensacją, rozpowszechniania plotek, mieszania wiadomości, reklamy i widowiska oraz do zmniejszenia liczby doniesień na temat wydarzeń i poważnych komentarzy. Dla wielu odbiorców w obliczu „niewiarygodnej ilości informacji w Internecie”, problemem staje się ich wiarygodność, której nie są w stanie zweryfikować. Niepokoi także możliwość fabrykowania wiadomości „na rozkaz”, by zablokować „obce idee”. Rady i uwagi końcowe, skierowane do użytkowników Internetu, to przede wszystkim apel o „nabycie umiejętności oceny jego treści”.

Dokument Papieskiej Rady, „Kościół i Internet”, Podkreśla się tam, że „Kościół musi zrozumieć Internet”, ażeby „komunikować się z osobami, w szczególności z młodymi ludźmi, zanurzonymi w doświadczeniu tej nowej technologii, ale również po to, by czynić z niego jak najlepszy użytek”. „Bóg porozumiewa się z ludzkością za pośrednictwem Kościoła - czytamy - dlatego komunikacja ma dla Kościoła zasadnicze znaczenie”. „Kościół musi zrozumieć Internet”, ażeby „komunikować się z osobami, w szczególności z młodymi ludźmi, zanurzonymi w doświadczeniu tej nowej technologii, ale również po to, by czynić z niego jak najlepszy użytek”. W Internecie muszą być dostępne „najważniejsze źródła religijne i duchowe, wielkie biblioteki, muzea i miejsca kultu, dokumenty Magisterium, pisma Ojców i Doktorów Kościoła i religijna mądrość wieków”. Powinien on służyć ewangelizacji, nowej ewangelizacji i misjom ad gentes, katechezie, przynosić wiadomości, ale „nie może zastąpić autentycznej wspólnoty międzyosobowej ani rzeczywistości Sakramentów i Liturgii, ani bezpośredniego przepowiadania Ewangelii”.

Konieczna jest ewangelizacja mediów, aby one z kolei mogły służyć ewangelizacji – mówił Jan Paweł II do uczestników zgromadzenia plenarnego Papieskiej Rady Środków Społecznego Przekazu. Zdaniem Ojca Świętego, należy zrobić wszystko, aby w świecie mediów głos Kościoła nie był zepchnięty na margines albo zmuszony do milczenia. Nawiązując do tematu obrad „Środki społecznego przekazu a nowa ewangelizacja”, Papież zauważył, że obecność w mediach jest częścią przepowiadania słowa Bożego i stanowi część dialogu Kościoła z kulturą. Musi on bez lęku przekroczyć próg nowej kultury mediów. „Jak ukazać oblicze i głos Jezusa w tej galaktyce obrazów i dźwięków?” – powtórzył Jan Paweł II pytanie ze swego orędzia na tegoroczny Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. „Zrobić miejsce Jezusowi. W prasie, radiu, telewizji, w świecie filmu i w Internecie starajcie się otworzyć drzwi Temu, który stał się bramą zbawienia. Wówczas media staną się rzeczywistością prawdziwego porozumienia, światem nie złudzeń, lecz prawdy i radości” – podkreślił Ojciec Święty. Dodał na zakończenie, że należy posługiwać się mediami, by przepowiadać Chrystusa światu, ale także, aby głosić Ewangelię samemu światu mediów.