* * *

To ja, znów stoję w cieniu twego oddechu.
Nie mam się czego bać.
Ochraniasz mnie swoim ciepłem. 
Kwiaty dookoła kwitną 
i pachnie złote zboże. 
Przychodzi noc - gorąca, jasna. 
Gwiazdy patrzą i uśmiechem swym 
zdobił księżycowe niebo. 
Budzą nas ptaki - szczęśliwe - jak my. 
Skaczą wesoło wokół nas 
i śpiewają radosne piosenki. 
Motyle latają, wszystko się obudziło. 
Księżyc znów spogląda... 



Well-thought-out 

Ciesz się i baw, 
gdy tylko widzisz słońce. 
Nie płacz i nie żałuj niczego, 
gdy gwiazdy zdobił niebo. 
Kochaj i pamiętaj, 
gdy tylko wspomnisz o kimś. 
Chwytaj dzień i raduj się 
każdą chwilą podarowaną 
od Boga. 



* * * 

Pusto. 
W pokoju nie ma nikogo. 
Pusta półka, bez książek. 
Puste ramy bez zdjęć. 
Wchodzisz, patrzysz. 
Nic nie ma. 
Patrzysz przez okno. 
Piękne, czyste, błękitne niebo tylko spogląda. 
Myślisz - niesamowite. 
Nigdy wcześniej go nie doceniłeś. 
Teraz patrzysz w ten błękit. 
Myślisz - cudnie. 
Szczęście wypełniło pustkę w pokoju. 
Kwiaty zakwitły. 
Obudziłeś się ponownie, 
do życia. 


Agnieszka MICHALEC

Agnieszka Michalec jest uczennicą poznańskiego Gimnazjum Nr 11. Mieszka w Poznaniu. 

Na zdjęciu:

Bez tytułu
(Bretania, 2002)

Fot. Michael Wittbrot