***
Panie Boże,
Ty powstałeś w naszych ciemnościach,
ukazałeś się nam w Jezusie Chrystusie;
w Nim patrzymy na Ciebie Ojcze,
w Nim otrzymujemy
Twoją przyszłość i Twoją wierność.
On jest Twoim Słowem, On jest światłością świata,
On jest Synem człowieczym, nowym Adamem
zrodzonym z ziemi dla wszystkich czasów,
wypowiedzianym przez Ciebie dla świata.
On przyszedł do nas,
przeżył ludzkie życie,
poniósł śmierć
starty przez ludzi.
Boże, dokonałeś tego co niepojęte:
oto tej nocy On zmartwychwstał dla nas,
tej nocy zniszczył śmierć.
On, który nie mógł zbawić samego siebie,
który poniżył się do niedorzeczności i bezsiły
stał się mądrością i mocą –
Twoim szaleństwem, Panie,
mądrością przewyższającą ludzi,
Twoją słabością, Panie,
mocniejszą od ludzi.
Jak niezgłębione są Twoje drogi!
Jak bezdenna jest Twoja miłość do nas!
Tekst pochodzi z „Medytacji miesiąca” ks. Józefa
Sadzika. Zaczęły się ukazywać osiem miesięcy po śmierci założyciela
Wydawnictwa i Centrum Dialogu – „Nasza Rodzina” 4 (439) 1981,
s. 7.
|