Nagroda Sadzika’2005

Kolegium Nagrody im. Ks. Józefa Sadzika postanowiło nie przyznawać żadnego wyróżnienia A.D.2005. Rok śmierci Jana Pawła II jest dla wielu więcej niż symboliczną datą, zamyka bowiem jeden z najbardziej owocnych pontyfikatów w dziejach Kościoła. Długo trzeba by wymieniać zasługi Zmarłego Papieża. Wystarczy jednak wspomnieć, iż Biskup Rzymu i Pasterz Kościoła niestrudzenie upowszechniał zasady Nauki Chrystusowej i zabiegał o to, żeby zawsze zwyciężało dobro, a niejednokrotnie – o czym świadczył List do Artystów – również piękno.  
Zazwyczaj bywa tak – widać to po większości prestiżowych nagród – że wyróżniając kogokolwiek zabiega się i o własną chwałę, i o sławę, i o wymierne korzyści. Nie dysponując finansowymi środkami ani nie reprezentując żadnej wpływowej instytucji w minionych pięciu latach nie odważyliśmy się przyznać Nagrody im. Sadzika osobie, która w gruncie rzeczy na nią najbardziej zasługiwała, byłoby to bowiem wyróżnienie raczej dla nas a nie dla Ojca Świętego. Teraz jednak – w symboliczny sposób – pragniemy zaliczyć:

JANA PAWŁA II

do grona naszych laureatów
za jego działania na rzecz kultury i, w praktyce, przyznanie jej szczególnego znaczenia w dialogu z wiarą

Andrzej Bart (pisarz), 
Teresa Błażejewska (dziennikarka),
Zbigniew Jankowski (kardiolog),
Ludwik Lewin (dziennikarz),
Teresa Tomsia (poetka),
Marek Wittbrot SAC (redaktor „Recogito”)

Przewodniczący jury Nagrody im. Sadzika
Paweł Jocz (rzeźbiarz)

Paryż, 6 stycznia 2006 roku




Na ilustracji:

Nagroda
im. Sadzika




 

© Recogito, Rafaliga