Nagroda
Sadzika’2005
Kolegium Nagrody im. Ks. Józefa Sadzika
postanowiło nie przyznawać żadnego wyróżnienia A.D.2005.
Rok śmierci Jana Pawła II jest dla wielu więcej niż
symboliczną datą, zamyka bowiem jeden z najbardziej owocnych
pontyfikatów w dziejach Kościoła. Długo trzeba by wymieniać
zasługi Zmarłego Papieża. Wystarczy jednak wspomnieć, iż
Biskup Rzymu i Pasterz Kościoła niestrudzenie upowszechniał
zasady Nauki Chrystusowej i zabiegał o to, żeby zawsze zwyciężało
dobro, a niejednokrotnie – o czym świadczył List do Artystów
– również piękno.
Zazwyczaj bywa tak – widać to po większości prestiżowych
nagród – że wyróżniając kogokolwiek zabiega się i o własną
chwałę, i o sławę, i o wymierne korzyści. Nie dysponując
finansowymi środkami ani nie reprezentując żadnej wpływowej
instytucji w minionych pięciu latach nie odważyliśmy się
przyznać Nagrody im. Sadzika osobie, która w gruncie rzeczy na
nią najbardziej zasługiwała, byłoby to bowiem wyróżnienie
raczej dla nas a nie dla Ojca Świętego. Teraz jednak – w
symboliczny sposób – pragniemy zaliczyć:
JANA PAWŁA II
do grona naszych laureatów
za jego działania na rzecz kultury i, w praktyce, przyznanie
jej szczególnego znaczenia w dialogu z wiarą
Andrzej Bart (pisarz),
Teresa Błażejewska (dziennikarka),
Zbigniew Jankowski (kardiolog),
Ludwik Lewin (dziennikarz),
Teresa Tomsia (poetka),
Marek Wittbrot SAC (redaktor „Recogito”)
Przewodniczący jury Nagrody im. Sadzika
Paweł Jocz (rzeźbiarz)
Paryż, 6 stycznia 2006 roku
|

Na ilustracji:
Nagroda im. Sadzika
|