Wydarzenia

W dniach 28 listopada - 1 grudnia papież Benedykt XVI odbył pielgrzymkę do Turcji. Pierwszy dzień pobytu w Turcji wypełniły spotkania z premierem, prezydentem oraz szefem urzędu do spraw wyznań, następnie była wizyta w mauzoleum Atatürka i spotkanie z korpusem dyplomatycznym. Chlebem i solą powitali Papieża duchowni i wierni Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego zgromadzeni katedrze Matki Bożej w Stambule, którzy przybyli, aby uczestniczyć w liturgii słowa. W Przedstawicielstwie Apostolskim w Stambule Papież spotkał się z metropolitą syryjsko-prawosławnym Filuksinosem Jusufem Cetinem, wikariuszem patriarchy syryjsko-prawosławnego Ignacego I Zakki Iwasa, którego siedziba patriarchalna znajduje się w Damaszku. Benedykt XVI spotkał się też z wielkim rabinem Turcji Isaakiem Halewą. Trzy godziny trwała liturgia papieża i patriarchy odprawiona w obrządku bizantyńskim w cerkwi św. Jerzego. Najważniejsze nastąpiło po jej zakończeniu - podpisanie wspólnej deklaracji. „Wszyscy chrześcijanie powinni odnowić świadomość Europy jej chrześcijańskich korzeni, tradycji i wartości, dając im nową żywotność” - głosi dokument. W deklaracji podpisanej przez Bartłomieja I i Benedykta XVI znalazło się stwierdzenie, że wolność i równość religijna powinny być warunkiem członkostwa w Unii Europejskiej. Szczytowy momentem czterodniowej podróży Benedykta XVI były wizyty w najstarszej części Stambułu, przy brzegu cyplu, przy którym spotykają się dzielące dwa kontynenty wody Złotego Rogu, Bosforu i morza Marmara. Papież odwiedził dwie świątynie, które łączą islam i chrześcijaństwo. Najpierw odwiedził Hagię Sofię, wzniesiony przez cesarza Justyniana półtora tysiąca lat temu i do wybudowania bazyliki św. Piotra największy w świecie kościół. Po podboju osmańskim w 1453 roku kościół stał się meczetem, a od 1935 roku jest muzeum. Następnie Benedykt XVI wszedł do stojącego naprzeciwko Błękitnego Meczetu, dzieła sułtana Ahmeta I z XVII wieku. Ten meczet był główną świątynią dawnego imperium osmańskiego. W Błękitnym Meczecie Papież modlił się razem z imamem Mustafą Cagricim.

Na mocy decyzji Benedykta XVI tytuł Prymasa Polski za trzy lata powróci do Gniezna. Nosić go będzie arcybiskup metropolita gnieźnieński. Kard. Józef Glemp, który na mocy papieskiego dekretu, 6 grudnia przestał być arcybiskupem metropolitą warszawskim, pozostanie Prymasem Polski aż do ukończenia przezeń 80 lat.

Nowym arcybiskupem warszawskim został mianowany dotychczasowy ordynariusz płocki abp Stanisław Wielgus. Urodził się 23 kwietnia 1939 roku w Wierzchowiskach, w powiecie Janów Lubelski. Pochodzi z rodziny rolniczej jako jedno z sześciorga dzieci. Uczył się w liceum biskupim w Lublinie. W latach 1956-1962 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie oraz na Wydziale Teologii KUL. Święcenia kapłańskie przyjął 10 czerwca 1962 roku w Lublinie. Bezpośrednio po święceniach został wikariuszem w Zamościu. Potem pracował w parafii św. Pawła w Lublinie, która wówczas liczyła 70 tysięcy osób. Kolejnym etapem kapłańskiej drogi księdza Wielgusa były specjalistyczne studia filozoficzne i teologiczne, po których ponownie pracował jako wikariusz, tym razem w Hrubieszowie. W 1969 roku rozpoczął trwającą do dziś pracę naukowo-dydaktyczną w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1973-1975 i 1978 był stypendystą Fundacji im. Alexandra Humboldta na Uniwersytecie Monachijskim w Martin Gragmann Institut. Habilitację z filozofii uzyskał w 1980 roku. Karierę naukową zwieńczył uzyskaniem tytułu profesora w 1989 roku, a następnie sprawowaniem funkcji rektora KUL w latach 1989-1998. Jest kierownikiem Katedry Historii Filozofii w Polsce oraz Międzywydziałowego Zakładu Historii Kultury w Średniowieczu KUL, członkiem Zespołu ds. Etyki Badań Naukowych przy Ministrze Nauki w KBN, wiceprezesem Lubelskiego Towarzystwa Naukowego, przewodniczącym Rady Naukowej Episkopatu Polski oraz członkiem dziesięciu zagranicznych i polskich towarzystw naukowych, w tym członkiem honorowym Towarzystwa Naukowego Płockiego. Jest redaktorem naczelnym pisma "Acta Mediaevalia" oraz współredaktorem "Studiów Mediewistycznych". Jako badacz i naukowiec specjalizuje się w historii filozofii późnego średniowiecza. Opublikował drukiem 236 rozpraw, artykułów i książek poświęconych tej problematyce. Jego szczególne dziedziny naukowych zainteresowań dotyczą historii filozofii, teologii, prawa i nauki średniowiecznej oraz historii filozofii polskiej. Wiele jego naukowych prac stanowią krytyczne edycje średniowiecznych rękopiśmiennych tekstów naukowych. Wydał także kilka tomów swoich przemówień rektorskich oraz kazań i przemówień biskupich. Biskupem płockim został mianowany w 1999 roku.

„Gazeta Polska” oskarżyła nowo mianowanego metropolitę warszawskiego abpa Stanisława Wielgusa o dwudziestoletnią współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa, twierdząc przy tym, że był on gorliwym współpracownikiem, bowiem „oficer prowadzący chwalił jego oddanie i dyspozycyjność”, a ponadto nigdy nie próbował zerwać współpracy, która trwała aż do początku lat 90., gdy był już rektorem KUL. Arcybiskup Wielgus odrzucił wszelkie oskarżenia. „To zaplanowany atak na moją osobę, prawdopodobnie uwarunkowany moją nominacją na metropolitę warszawskiego. Znane są moje poglądy w wielu sprawach, które zapewne się komuś nie podobają” – stwierdził w wypowiedzi dla agencji IAR. Przyznał, że SB próbowało go zwerbować, ale nie uległ.

Znany teolog ks. prof. Tomasz Węcławski postanowił zerwać współpracę z miesięcznikiem "Znak". Uczynił to w geście protestu przeciwko stanowisku wydawnictwa ZNAK, które postawiło ks. Tadeuszowi Isakowiczowi-Zaleskiemu niedopuszczalne, zdaniem teologa, warunki publikacji jego książki o postawie krakowskich księży wobec SB.

Kościoły katolicki i prawosławny wystosowały wspólny apel do władz miasta Lwowa i obwodu lwowskiego z prośbą o obronę ich wiernych od przemocy ze strony Świadków Jehowy. Konflikt został sprowokowany broszurą rozpowszechnianą przez Świadków Jehowy na Ukrainie, zatytułowaną: "Koniec religii fałszywej już blisko". Na okładce broszury na tle świątyń katolickich i prawosławnych przedstawiono prostytutkę dosiadającą wielogłowego zwierzęcia. „Biblia wskazuje, że ta prostytutka to światowy system religijny" - objaśnia tekst, który przekonuje, że "przyszedł czas stanowczych działań", ponieważ "zniszczenie religii fałszywej jest już blisko".

W kopalni Halemba w Rudzie Śląskiej w wyniku wybuchu metanu zginęło 23 górników. Do tragedii doszło na głębokości 1030 metrów.

W Libanie został zamordowany chrześcijański polityk Pierre Dżemajel. Pogrzeb ministra przemysłu przekształcił się w wielką demonstrację przeciwko Syrii i Hezbollahowi, które Libańczycy oskarżają o zlecenie mordu. W całym kraju na znak żałoby zamknięto szkoły, sklepy, firmy.

23 listopada minionego roku zmarł w Londynie Aleksander Litwinienko w następstwie zatrucia radioaktywnym plutonem. Krótko przed zgonem oświadczył, iż padł ofiarą osobistej zemsty prezydenta Rosji Władimira Putina.

W szpitalu nr 17 w południowej części Moskwy, na oddziale odwykowym dla kobiet, wybuchł pożar. Przyczyną było prawdopodobnie podpalenie. Zginęło 45 kobiet, a około 200 osób zostało rannych. Do śmierci tak wielu osób przyczyniły się późne wezwanie straży pożarnej i to, że ludzie nie mogli wydostać się z budynku: okna szpitala były zakratowane. Większość ofiar zatruła się dymem. Wśród zabitych znalazło się też dwoje członków personelu.

Ponad 500 zginęło w wyniku eksplozji ropociągu, do której doszło w Agule Egba, w okolicach Lagos w Nigerii.

Siedmiodniowa wojna między somalijskimi talibami a etiopską armią prowadzona na terenie Somalii zakończyła się klęską  talibów.

Iracki trybunał zatwierdził wyrok kary śmierci dla byłego irackiego dyktatora i wydał formalny nakaz egzekucji eksprezydenta skazanego za zbrodnie przeciwko ludzkości. Iracki sąd apelacyjny utrzymał w mocy wyrok śmierci dla Saddama Husajna za zbrodnie przeciwko ludzkości. 69-letni Saddam i dwaj współoskarżeni, w tym jego przyrodni brat, zostali skazani 5 listopada na śmierć przez powieszenie za zgładzenie 148 szyitów z miejscowości Dudżail niedaleko Bagdadu w odwecie za zamach na dyktatora dokonany tam w 1982 roku. Były iracki dyktator został stracony przez powieszenie w przedostatni dzień 2006 roku,  krótko przed godziną 6 rano (4 rano czasu zachodnioeuropejskiego) w Bagdadzie.

Z ocen Kościoła katolickiego, które podał dziennik „Süddeutsche Zeitung”, wynika, że w ciągu 10 lat niepotrzebnych okaże się 700 kościołów. W okresie 15 lat od zjednoczenia Niemiec Kościoły ewangelicki i katolicki zmuszone były pozbyć się kilkudziesięciu nieużywanych świątyń. W tej sytuacji przedstawiciele społeczności muzułmańskiej w Niemczech zgłaszają chęć przejęcia części zbędnych budynków kościelnych i przekształcenia ich w meczety. Licząca 3,5 mln członków wspólnota muzułmańska dysponuje obecnie 159 meczetami oraz 2500 salami modlitewnymi w dawnych halach sportowych, obiektach handlowych lub przemysłowych. W budowie jest kolejnych 128 meczetów, na zezwolenie budowlane czekają jeszcze dziesiątki nowych wniosków. Około miliona mieszkających w Niemczech wyznawców islamu ma już niemieckie obywatelstwo. Ćwierć wieku temu było ich zaledwie 56 tysięcy. W tym czasie oba Kościoły chrześcijańskie straciły co najmniej 6 mln członków. W latach 1950-2000 liczba osób regularnie chodzących do kościoła spadła z 12 do 4 mln. Z tej przyczyny jedynie archidiecezja berlińska zamierza zredukować w ciągu najbliższych dwóch lat o jedną czwartą powierzchnię swych obiektów służących do celów duszpasterskich. Już dziś w wielu dawnych budynkach kościelnych mieszczą się pływalnie, centra handlowe, kongresowe lub rekreacyjne. Kościół ewangelicki szacuje, że w niedalekiej przyszłości połowa jego świątyń i kaplic będzie świecić pustkami.

Ponad miliona 120 tysięcy polskich emigrantów doliczyła się organizacja European Citizen Action Service (ECAS). W swoim raporcie stwierdziła, że stanowi to aż 3% wszystkich Polaków i prawie 5% tych w wieku produkcyjnym. Poza Polakami tylko Włosi tak chętnie pracują w innych krajach europejskich. Jak wynika z ustaleń specjalistów ECAS, to nie Wielka Brytania, ale Niemcy są głównym celem zarobkowej migracji Polaków. W kraju naszego zachodniego sąsiada pracę znalazło ponad pół miliona wyjeżdżających, podczas gdy na Wyspach tylko ćwierć miliona. Szacunki ECAS obejmują zarówno osoby stale zatrudnione, jak i pracowników sezonowych. Polacy i obywatele nowych państw UE mogą bez przeszkód pracować tylko w ośmiu państwach starej "15": Wielkiej Brytanii, Irlandii, Szwecji (od maja 2004 roku), Finlandii, Hiszpanii, Portugalii i Grecji (od maja 2006 roku) oraz we Włoszech (od sierpnia 2006 roku). Pozostałe mogą utrzymywać restrykcje w przepływie siły roboczej maksymalnie do 1 maja 2011 roku. Niemcy i Austria już zapowiedziały, że zniosą ograniczenia po 1 maja 2011 roku. Holandia obiecała, że rozważy otwarcie rynku pracy, pozostałe prawdopodobnie zdecydują się na to w 2009 roku.

Konferencja Biskupów Katolickich Rosji ma od Bożego Narodzenia własny portal internetowy (www.ruscatholic.ru), który podaje informacje o działalności samej Konferencji, informuje o życiu diecezji katolickich w Rosji, o działalności oświatowej i charytatywnej Kościoła.

Po wejściu Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej 1 stycznia 2007 roku liczba ludności Unii zwiększy się prawie o 30 milionów.