Historia odkryć znad Morza Martwego
Paryska oficyna
wydawnicza „Gallimard” opublikowala nową monografię
„L’affaire Qumrân” [Sprawa Qumran], dotyczącą
odkryć w Khirbet Qumrân nad Morzem Martwym. Jej autorzy są
specjalistami w dziedzinie badań biblijnych i wykopalisk
archeologicznych w Ziemi Świetej. Ks. Jean-Baptiste Humbert jest
dyrektorem Departamentu Archeologii we Francuskiej Szkole Biblijnej
i Archeologicznej w Jerozolimie. Ojcowie Dominikanie z klasztoru św.
Stefana (siedziba École Biblique) powierzyli mu opublikowanie
olbrzymiego materiału archeologicznego z wykopalisk w Qumran,
pochodzącego z lat 1947-1958. Estelle Villeneuve jest specjalistką
archeologii biblijnej w CNRS i uczestniczką licznych sesji
wykopaliskowych w Syrii, Jordanii i Libanie.
Praca, odwołująca się do szerokiego grona czytelników,
rozpatruje problemy dotyczące kontekstu historycznego odkryć nad
Morzem Martwym, w okresie wojny żydowsko-arabskiej i powstania państwa
Izrael w maju 1948 roku. Autorzy przedstawiają bilans odkryć
dokonanych w grotach w pobliżu Khirbet Qumrân, jak też ukazują
sprawozdanie z wieloletnich studiów, dotyczących około 900
zidentyfikowanych tekstów i komentarzy do tekstów. Warto podkreślić,
że wszystkie rękopisy zostały już opublikowane w oksfordzkiej
serii „Discoveries of Judean Desert” [DJD], podobnie
jak materiał archeologiczny z wykopalisk kierowanych przez o.
Rolanda de Vaux z École Biblique. Wśród zwojów odkryto około
200 rękopisów Starego Testamentu, co miało wpływ na dynamiczny
rozwój hebrajskich studiów biblijnych. Inne teksty, tzw. teksty
esseńskie, znacznie wzbogaciły naszą wiedzę o środowisku
biblijnego Izraela w epoce rodzącego się chrześcijaństwa.
Olbrzymią zaletą publikacji Humberta i Villeneuve jest jej wyważony
ton, wnikliwość a jednocześnie ostrożność w interpretacji
olbrzymiego i kompleksowego materiału archeologicznego, pochodzącego
z Khirbet Qumrân i Ain Feshkha. Książka w obiektywny sposób,
odwołując się do naukowych przesłanek, odpiera liczne
sensacyjne hipotezy, dotyczące pochodzenia osiedla qumrańskiego i
zwojów biblijnych. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych
XX wieku nie brakowało rozmaitych sensacji, chociażby takich jak
teza o spisku Watykanu, dążącego do wstrzymania publikacji zwojów
z Qumran.
„L’affaire Qumrân” zawiera znakomity,
archiwalny, częstokroć po raz pierwszy publikowany, materiał
fotograficzny, pochodzący z epoki odkryć nad Morzem Martwym. Książkę
dedykowano trójce wybitnych katolickich badaczy: Rolandowi de Vaux,
Jean´owi Starcky´emu i naszemu rodakowi Józefowi Milikowi.
Dariusz DŁUGOSZ
Dariusz Długosz. Urodził się 1962 roku w
Szczecinie. Absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego
w Krakowie i Ecole du Louvre w Paryżu. Specjalizuje się w
archeologii i filologii biblijnej. Współpracuje z polskimi i
zagranicznymi pismami poświęconymi Biblii, m. in. „The
Qumran Chronicle”, „The Biblical Archaeology Review”,
„Przegląd Orientalistyczny”, „Ruch Biblijny i
Liturgiczny”.
|
Na ilustracji:
Okładka
książki
"Sprawa Qumran"
(2006)
|