Biblijne peregrynacje na 30-lecie „Świata Biblii”

„Le Monde de la Bible” [Świat Biblii] obchodził swoje 30-lecie. Od pierwszego numeru, wydanego w listopadzie 1977 roku, pismo prezentuje różne aspekty biblistyki, od refleksji teologicznej począwszy, a na najnowszych odkryciach archeologii biblijnej skończywszy. Zespół Redakcji, kierowany obecnie przez Jean-Luc Pouthiera, skupił szerokie grono wybitnych badaczy francuskich i obcych, specjalistów różnych dziedzin biblistyki. Przewodniczy tej grupie badaczy ks. prof. Jacques Briend z Instytutu Katolickiego w Paryżu, tam też mieści się Muzeum Biblii i Ziemi Świętej. To właśnie Stowarzyszenie Bible et Terre Sainte [Bibia i Ziemia Święta] zainaugurowało w okresie powojennym edycję pisma o tym samym tytule, którego spadkobiercą stał się magazyn „Le Monde de la Bible”, uznawany od dawna za jeden z najlepszych w świecie periodyków biblijnych.
Numer jubileuszowy otworzyła rozmowa z Julią Kristevą, autorką kilku bestsellerów (na przykład „Cet incroyable besoin de croire” [Niewyobrażalna potrzeba wiary] czy „La haine et le pardon” [Nienawiść i przebaczenie]). Ta znana lingwistka, psychoanalityk i semiolog zwróciła uwagę w rozmowie na rolę Biblii w epoce globalizacji, jako historycznego korzenia cywilizacji europejskiej. 
Pozostała część jubileuszowego wydania to zaproszenie do biblijnej peregrynacji – poprzez Bliski Wschód i Egipt – po całym świecie biblijnym, wszędzie tam, gdzie dokonały się wydarzenia opisane w Starym i Nowym Testamencie. Biblijna wędrówka rozpoczyna się na Górze Ararat, identyfikowanej ze szczytem Agri Dag, który od IV wieku uznawany jest za miejsce, w którym doczekano końca biblijnego potopu. Dalszy szlak wiedzie na południe Turcji, do Harranu, kolebki Abrahama, skąd miał on wyruszyć do Kanaanu. W delcie Nilu leży miasto Pi-Ramzes, rezydencja słynnego faraona, częstokroć kojarzonego z eksodusem Hebrajczyków, czyli zakończeniem „niewoli egipskiej”. Z kolei na południu Synaju znajduje się Góra Mojżesza, na której otrzymał dwie Tablice Dekalogu – Tablice Dziesięciu Przykazań (w VI wieku cesarz bizantyjski Justynian wzniósł u stóp góry klasztor św. Katarzyny). Podbój Ziemi Świętej przez Jozuego, jak świadczą ruiny miasta Hazor, wiódł na północ od Jeziora Tyberiadzkiego zaś o dziejach Filistynów, pokonanych przez biblijnego Dawida, mówi archeologiczne odkrycie w Gath. 
Dalsze etapy biblijnej przechadzki w „Świecie Biblii” wiodą przez Beth-Shean, Megiddo, Gore Garizim, aż po Niniwę i Babilon w Mezopotamii (dziś Irak). Znaczącym etapem dziejów biblijnych od Dawida do Jezusa z Nazaretu jest Wzgórze Syjonu w Jerozolimie oraz święte miejsca w Galilei, na północy Izraela, jak Nazaret. Czasy Nowego Testamentu to obszar Jeziora Tyberiadzkiego, z domem św. Piotra w Kafarnaum, oraz Sefforis i Cezarea Nadmorska, miejsce pierwszego nawrócenia Korneliusza. Gdy mowa o tekście Biblii, to nie sposób ominąć ruin Qumran nad Morzem Martwym, gdzie 60 lat temu odkryto najstarsze rękopisy Starego Testamentu, przechowywane w Muzeum Pisma w Jerozolimie. Upadek państwa żydowskiego w końcu I wieku kojarzony jest zaś z twierdzą Masada, położoną na południu Morza Martwego, z drugiej strony ważnym etapem rozwoju rodzącego się wówczas chrześcijaństwa jest miasto Efez, w zachodniej Turcji, miejsce misji Apostola Pawła, oraz ważnego soboru w 431 roku, kiedy uznano Marię z Nazaretu za Matkę Zbawiciela.
Miejsca Biblii, dziejów Starego i Nowego Testamentu, to cele licznych pielgrzymek chrześcijańskich – licznych powrotów do źródeł naszej wiary i kultury. Dlatego właśnie nowe, okolicznościowe wydanie pisma „Świat Biblii” jest okazją, aby przygotować się do kolejnej takiej wyprawy „śladami biblijnego Izraela” i „Jezusa z Nazaretu”.
Jubileuszowa edycja periodyku została wzbogacona nowym wydaniem „Atlasu Biblijnego – Przewodnika w Ziemi Świętej”. Nowy „Atlas Biblii” na 68 stronach ukazuje najważniejsze miejsca, jeśli chodzi o dzieje biblijne, oraz ich kieruje nas do odpowiedniego tekstu Pisma Świętego.

Dariusz DŁUGOSZ

Dariusz Długosz. Urodził się 1962 roku w Szczecinie. Absolwent Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie i Ecole du Louvre w Paryżu. Specjalizuje się w archeologii i filologii biblijnej. Współpracuje z polskimi i zagranicznymi pismami poświęconymi Biblii, m. in. „The Qumran Chronicle”, „The Biblical Archaeology Review”, „Przegląd Orientalistyczny”, „Ruch Biblijny i Liturgiczny”.