Po łzach
Deszcz spływa po łzach
i doprawdy nie wiem:
kto cierpi naprawdę –
niebo, czy moje serce?
Sen w Orvieto
Stałem nagi,
bez ciała i krwi,
bo zużyła się
siła i zużyło życie;
aniołowie Signorellego
podtrzymywali mnie
nad niewidzialną
powierzchnią;
stałem nagi
i nie mogłem poruszyć się,
ani wypowiedzieć słowa;
nad ranem usłyszałem:
mów, mów, to był sen,
z którego raz jeszcze
zostałeś wywiedziony;
następnym razem
powrót nie będzie
już możliwy
–
bez miłości,
bez końca świata.
Krople
Kryształki wody w gałązkach
snu, więc nie śpię, liczę te krople,
aż do nasycenia.
Nie wiem, kto mną włada:
nie odczuwam dotyku i smaku,
choć widzę jasno i wyraźnie.
Walczą we mnie ogień i woda,
przebite wzajemną raną.
Ich zbrojne zastępy,
nie dają się pogodzić.
Co będzie jutro, pojutrze, za wiek?
Kto zaśpiewa na długim oddechu,
nie zamknie się od wewnątrz,
pozwoli stać się darem,
przyjętym i podeptanym.
Kto będzie tak szalony,
żeby wytrwać w tym świecie.
Jan SOCHOŃ
Ks. prof. dr hab. Jan Sochoń. Urodził się w 1953 roku w
Wasilkowie. Studiował filologię polską i teologię w Białymstoku
oraz w Warszawie, filozofię w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Jest wykładowcą Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w
Warszawie. Poeta, filozof, krytyk literacki, eseista i wydawca.
Opublikował między innymi „Ateizm. Wizje Etienne Gilsona”
(1993), „Słownik pojęć zmistyfikowanych” (1996),
„Spór o rozumienie świata” (1998), „Porzucić
świat absurdów” (rozmowy z Mieczysławem A. Krąpcem OP)
(2002). Ostatnio opublikował tomy wierszy „Modlitwa z muzyką”
(1996), „Wszystkie zmysły miłości” (1997),
„Ogień dobrej śmierci” (2001), „Czarna
flaga”, „W miłości zdarza się wszystko”
(2004), „Bagaż podręczny” (2005), „Rozczesuję
twoje włosy, matko” (2005) oraz swoje szkice „O
pocieszeniu, jakie daje literatura” (2005). Opublikował też
swoje zapiski w tomach „Zdania, przecinki, kropki...”
(1998) i „Dziennik z życia” (2005). Krytycznie
opracował i wydał „Kazania” księdza Jerzego Popiełuszki
(1992), a także kilka antologii poetyckich. Mieszka w Warszawie.
|

Na zdjęciu:
Bez tytułu
(Orvieto, 2007)
Fot. Michael Wittbrot
|