Nagroda dla Ludwiki Ogorzelec

Zgodnie z zapowiedzią ("Recogito", styczeń-luty 2001) 22 stycznia 2001 roku w redakcji pisma, w obecności laureatki Ludwiki Ogorzelec, paryskich członków jury oraz zaproszonych gości, została wręczona pierwsza Nagroda im. Sadzika. Przewodniczący kolegium Paweł Jocz przedstawił zasady przyznawania wyróżnienia oraz dorobek artystyczny polskiej rzeźbiarki. Wymiarem materialnym Nagrody była ceramiczna rzeźba Pawła Jocza oraz grafika Artura Majki wraz z okolicznościowym dyplomem.
Zgromadzeni zaaprobowali cenną inicjatywę, mającej na celu popieranie tych działań i osób - jak to pod koniec 2000 roku zostało sformułowane - "które "w sytuacji głębokiego rozłamu między kulturą a Kościołem" mają odwagę szukać porozumienia, budować pomosty, wykraczać poza stereotypy i przyzwyczajenia". Trzeba mieć nadzieję, że - jak uczy Ewangelia - także rzeczy "małe" nie tylko mogą, ale powinny znaczyć wiele, bowiem często są zalążkiem prawdziwych i niebanalnych dokonań.
"Chciałabym, aby moja rzeźba była jak ulotne zjawisko wywodzące się ze światów: biologii, maszyn i przyrządów" - mówiła w jednym z wywiadów zamieszkała w Paryżu polska artystka. W równym stopniu dopuszcza ona do głosu - jak sama wyznaje - "intelekt, sumę doświadczeń, intuicję, temperament oraz stan psychiczny, w którym się aktualnie znajduje". Jest oryginalny dorobek, znany już w Stanach Zjednoczonych, Japonii czy Francji, zakreśla ciekawą twórczą perspektywę - ostatnie "słowo" z pewnością nie zostało przez polską artystkę wypowiedziane.
Laureatce składamy serdeczne gratulacje i życzymy wielu ciekawych inspiracji twórczych, aby jej przestrzenne rzeźby wzbogacały naszą wyobraźnię i poszerzały horyzont widzenia spraw codziennych, jak i tego, co wykracza poza naszą codzienność.

Teresa BŁAŻEJEWSKA

Teresa Błażejewska. Urodziła się w Warszawie. Jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego. Była redaktorką wydawnictwa Wiedza Powszechna i kierowniczką działu wydawnictw Polskiego Towarzystwa Higieny Psychicznej. Publikowała swoje teksty m.in. w "Urodzie", "Życiu Warszawy", "Tak". Do końca istnienia pisma, czyli roku 1999, współpracowała z paryską "Naszą Rodzinę". Mieszka w Paryżu.