EDYTORIAL

Wszyscy chyba znamy zdanie jednego z najbardziej niezwykłych umysłów a zarazem jednego z największych świętych Kościoła: „Kochaj i czyń co chcesz” Autor „Wyznań” uważał, że jeśli w swoich dziełach potrafimy zachować Bożego Ducha, jeśli wszelkie nasze starania i dokonania wynikają pragnienia dobra i jeśli mamy miłość w swoim sercu właściwie nie musimy się specjalnie starać, żeby wiedzieć, co czynić. Gorzej, gdy kierujemy się zupełnie odmiennymi racjami czy przesłankami. Wtedy, w istocie, trudno wybrać słuszne i – patrząc z dalszej perspektywy – najbardziej optymalne, pozbawione jakichkolwiek obciążeń, wolne od ograniczeń rozwiązanie.
Kiedy decydujemy się na wybór swojej życiowej drogi, jest w nas wiele zapału i, często, wielkie pragnienia dobra. Może nawet chcemy kochać cały świat. Po latach okazuje się, jak nieraz trudno pogodzić owe pragnienia z codziennym życiem. 
Nie ma jednak innej drogi, jak powracanie do owego początku, do zaufania, które przez Jezusa zostało nazwane wiarą dziecka. Niekiedy może się nam wydać, że wobec całego zła świata, wobec przerażającego świata, nic z taką wiarą nie zdołamy osiągnąć, ale po czasie widać, że walka czy przemoc tylko pozornie prowadzi do pokoju
To, co możemy dać światu, to nie tylko nasze wyrzeczenia, nasza praca, ale właśnie ów niepojęty dla wielu dar zawierzenia Bogu, a także, sobie nawzajem, że i z małych rzeczy może się zrodzić wielkie dobro.

Marek WITTBROT
redaktor