EDYTORIAL

Mądrość jest lekcją, którą życie nieustannie zadaje nam do odrobienia. Tutaj na wagary pójść nie można, chociaż coraz więcej współbraci na tej planecie wygląda na wagarowiczów i spryt, cwaniactwo, oszustwo myli im się z mądrością.
Fakt, dzisiaj mądrość nie ma dobrych notowań, jest w impasie. Mądrości się nie reklamuje, nie promuje, nie zachęcają do niej bilbordy. Nie nagłaśnia jej telewizja, która nobilituje głupawe seriale, idiotyczne wygłupy rozrywkowe, kłamliwy bełkot polityków i międzyludzkie chamstwo.
Stąd mam coraz więcej wątpliwości, przeradzających się w kanoniczną pewność, że na mądrym świecie nie żyjemy. Z tęsknotą, ściskającą za serce, wspominam ludzi mądrych, którzy jeszcze byli za mojej młodości, i których słuchaliśmy, ale to pokolenie prawie już wymarło. Dobrze, że byli i zostawili nam po sobie trochę drogocennych słów i uwag, do których warto uciekać przed nieładnym światem i życiem. Ilu jednak takich jest, co o nich pamiętają, co jak relikwie przechowują ich książki, rozprawy, filmy?
Mądrość przestała być monetą obiegową - stała się walutą numizmatyczną. Czy to się kiedyś zmieni, odwróci na korzyść mądrości? Nie, to się chyba nigdy nie skończy. Bo przecież kiedy mądry myśli, myśli też i głupiec, i to myśli ze zdwojoną energią...

Aleksander JUREWICZ
pisarz