EDYTORIAL

Rzeczywistość dnia codziennego często nas przygniata, przesłania sprawy, które - z szerszej perspektywy patrząc - wydają się ważniejsze. Ważniejsze niż to, co w danej chwili nas spotyka. Istotne są jednak tak sprawy z pozoru zwykłe, mało znaczące, jak i te, które zwykliśmy określać mianem fundamentalnych, ponadczasowych, w jakiś sposób wybiegających w przyszłość, ale jednocześnie związanych z naszym "tu i teraz".
Zawsze chodzi o jedno: o równowagę. Harmonia jest najtrudniejsza do osiągnięcia, ale zarazem pozwala nam łączyć sprawy ducha ze sprawami ciała - czy też sprawy ciała ze sprawami ducha. Nie sposób oddzielić egzystencji od - jak powiedzieliby filozofowie - od esencji (istoty). Czym jednak jest owa essentia? To w dużym stopniu zależy od nas samych - od naszych zainteresowań, wyborów i działań.
Dobrze jest, jeśli nasze bycie w świecie nie jest pozbawione różnego typu zaangażowania, tak na rzecz innych, jak i na rzecz własnego rozwoju. Jesteśmy pielgrzymami nie tylko w znaczeniu przemieszczania się, ale - przede wszystkim - przemiany, dojrzewania czy wzrastania. Jeśli jednak chcemy być świadomi własnych możliwości, zadań i - chciałoby się rzec - powołań, nasze bycie w świecie musimy nieustannie poddawać krytycznej (tj. wszechstronnej, świadomej) ocenie czy analizie.
Wypada sobie nawzajem życzyć, żeby nigdy nie zabrakło nam woli przemieniania "własnej" rzeczywistości z tego, co codzienne, w to, co niecodzienne - a zatem woli tworzenia czegoś niepowtarzalnego, własnego, jedynego w swoim rodzaju.

Marek Wittbrot
redaktor